Samopoznanie, teoria i praktyka.

2022-06-05 15:27:19

Szczepan Zmarzliński
Samopoznanie to właściwe pojmowanie swej tożsamości. Najwyższa forma wiedzy.

Różnica pomiędzy poznaniem siebie a każdym innym poznaniem jest taka, że w przypadku samopoznania poznawany jest ten, który bada i interpretuje wszystko inne.
Poznający jest jednocześnie podmiotem i przedmiotem poznania. Nie jest on przy tym aparatem poznawczym. Aparatem poznawczym są narządy zmysłów (węch, wzrok, słuch, dotyk, smak) oraz umysł, inteligencja i fałszywe ego. Wymienione elementy służą jako narzędzia, za pomocą których można dojść do określonych konkluzji i zrozumienia.
Ludzka forma życia umożliwia upadek w zmysłowe zatracenie, jak również wzniesienie się na platformę transcendentalną, czystą formę samorealizacji.

Przez niepełne zrozumienie można zbytnio utożsamiać się z narzędziami, którymi de facto się nie jest. Utożsamianie się z ciałem, zmysłami, a nawet z umysłem czy inteligencją oraz pragnienia z nim związane prowadzą do cierpień.

Nie jesteś tym ciałem, tak samo, jak naukowiec nie jest sprzętem badawczym, który służy mu do pracy.

Każdy z nas jest na innym etapie ewolucji duchowej. Dla jednego tego typu przekaz jest tzw. laniem wody, ktoś inny poczuje, że "coś mu świta", są też tacy, dla których jest to oczywiste.

Teoretyzowanie przestaje nim być, kiedy następuje autentyczne uświadomienie sobie swojej konstytucjonalnej pozycji. Postęp na drodze samopoznania prowadzi do permanentnego spokoju, błogości i zadowolenia samego w sobie niezależnie od okoliczności.

Droga jest jednocześnie najprostsza, jak i najtrudniejsza ze wszystkich. Dualizm prowadzi raz w górę, raz w dół. Niemniej, kiedy już się czuje esencję, wszystko staje się jasne.

Szczepan Zmarzliński,
konsultant wedyjski, astrolog.
Popularność: 49    Powrót

Komentarze

Odpowiedź
Tytul
Imię/Nick

Załóż konto za darmo

Coach Klient
lub zaloguj