Jak rozpoznać, że coach jest profesjonalistą, a nie amatorem?

2019-08-13 23:08:34

Agnieszka Kaseja
Jak rozpoznać, że coach jest profesjonalistą, a nie amatorem?

„Można piec w domu świetny chleb, ale to nie oznacza, że automatycznie stajesz się piekarzem.”

W Polsce, zresztą jak wszędzie na świecie, nie ma żadnej „licencji” uprawniającej do wykonywania zawodu coacha. Czyli każdy może nazwać się coachem, bo mu się akurat tak zachciało, z dnia na dzień.

W pewnym momencie rozwoju branży taka sytuacja staje się nie do przyjęcia dla ogółu klientów. Potrzebują oni bezpiecznego rozróżnienia pomiędzy profesjonalistą a amatorem. Chcą trafić od razu do profesjonalisty. Nie chcą tracić czasu. Chcą uniknąć zbędnego ryzyka. Oznacza to, że branża zaczyna się samoregulować.

Zacznijmy jednak od tego, jak rozpoznać coacha-amatora?

Coaching to branża praktyków. Stąd sporadyczne prowadzenie rozmów rozwojowych o charakterze coachingowym, szczególnie bez zawierania i przestrzegania kontraktu, bez szkolenia, bez odpowiedzialności za swoją rolę, często w wykonaniu osoby, która nie zna i nie przestrzega zasad etycznych zawodu coacha, jak również nie należy do żadnej organizacji branżowej nazywamy amatorską wersją tej działalności.

Amator nie musi myśleć o żadnych zasadach, pracuje kiedy chce, z kim chce, jak chce, z efektami, które są raz lepsze, raz gorsze, często bez związku z regułami uznanych za zobowiązujące w danej branży. Niekiedy uzdolnieni amatorzy osiągają sukcesy. Jednak dopóki robią to poza ramami profesjonalnymi i poza zobowiązaniami środowiskowymi, pozostają świetnymi, ale tylko amatorami.

Jak zostać coachem profesjonalistą?

Żeby być profesjonalistą, trzeba podjąć zobowiązania branżowe, które pozwalają działać jak profesjonalista i sprostać oczekiwaniom klientów.

Czego klient ma prawo oczekiwać od coacha profesjonalnego?

*Przeszkolenia i pracy w ramach określonego zakresu kompetencji coacha (a nie terapeuty, doradcy, mówcy motywacyjnego, menedżera)
*Przestrzegania kodeksu etycznego coacha
*Przynależności do środowiska branżowego (np. przynależności do niezależnej organizacji typu stowarzyszenie czy izba gospodarcza lub do klubu absolwentów konkretnego kursu)
*Akredytacji czyli znaku jakości poświadczonego przez niezależną organizację akredytującą (w Polsce są dostępne niezależne akredytacje EMCC, ICF i izby Coachingu)
*Podlegania superwizji i stałego doszkalania się.

Tekst ukazał się pierwotnie na blogu EMCC Poland.
Popularność: 82    Powrót

Komentarze

Profesjonalny coach to osoba, która stworzyła i dba o swoją markę osobistą.
Z mojego doświadczenia wynika, że przynależności do środowiska branżowego oraz posiadanie akredytacji nie są potrzebne do tego, aby pozyskiwać i pracować z Klientami. Moim Klienci pytają mnie przede wszystkim o moje doświadczenie zawodowe szeroko rozumiane, nie tylko w obszarze coachingu. To ono przemawia do nich i sprawia, że zaczynamy pracować. To budowanie wiarygodności na której zdobycie pracuje się latami.
2019-09-06 10:32 ~
Profesjonalny coach to osoba z doświadczeniem zawodowym i zyciowym, która poradziła sobie z własnym rozwojem, osiągneła swoje cele i ma poczucie spełnienia. Oczywiście solidna baza wiedzy teoretycznej zdobyta w dobrej szkole coachów i zdobyty dyplom w tym obszarze jest absolutnie konieczny. To jest główna baza która może być odniesieniem do profesjonalnego coacha. Stały rozwój zawodowy coacha, poszerzanie i pogłębianie wiedzy wzmacnia ten wizerunek. Samo zapisanie się do jakiegoś stowarzyszenia lub organizacji coachingowej nie jest gwarantem wysokiej jakości pracy coacha.
2019-10-23 17:58 ~Anna
Dziękuję za wyrażone opinie. Wskazują one na poczucie spełnienia i sukcesy na koncie oraz na wizerunek profesjonalisty jako dwa ważne składniki profesjonalizmu coacha. Pełna zgoda co do obu tych elementów. Zaskakuje mnie jednak, że obie wypowiedzi stwierdzeniem, że przynależność do stowarzyszeń nie wystarczy, żeby być profesjonalistą... Przecież nikt tak nie twierdzi :) Tak jak nikt chyba nie twierdzi, że samo poczucie spełnienia lub sam dobrze zbudowany wizerunek wystarczą do bycia profesjonalnym coachem. Nie wystarczą :) Jest to po prostu jeden z niezbędnych elementów profesjonalizmu w naszej branży. Profesjonalizm i profesjonalizacja jako proces w DOWOLNYM zawodzie zostały opisane dość dobrze. Także w zawodach analogicznych do naszego, samoregulującego się zawodu wsparciowego. Nie odkrywam tu żadnej Ameryki :) Ważne jest też to, że poddanie się dyscyplinie zawodowej ( np. egzaminom, superwizji) nie wynika z tego, że na to za cel pomóc się wyróżnić i łatwiej sprzedać usługi coachom. Celem jest przede wszystkim ochrona KLIENTÓW przed amatorami. Docelowo system ten opiera się na koncepcji, że WSZYSCY profesjonalni coachowie są akredytowani. Jest to punkt startu do sprzedaży usług. Dzięki temu klienci mają kontakt wyłącznie z profesjonalistami posiadającymi MINIMUM umiejętności, wyczucia etycznego i podlegających reklamacjom. Jeśli chcemy, żeby coaching nie kojarzył się z tandetą, był zawodem cenionym i żeby nie mylono go z jakąś hochsztaplerką nieunikniony jest system profesjonalizacji. Opisany przeze mnie system stosowany jest powszechnie na świecie.
Czyli dobrze jest być coachem jako człowiek sukcesu, z klarownym wizerunkiem, ale dla całej branży najważniejsze jest, żeby klient nie szukał po omacku wśród wszystkich ludzi sukcesu ze zbudowanym wizerunkiem, tylko uwierzytelnionych przez branżę coachów.
2019-11-11 17:09 ~Agnieszka Kaseja
Więcej komentarzy na forum link


Odpowiedź
Tytul
Imię/Nick

Załóż konto za darmo

Coach Klient
lub zaloguj
facebook
Co możemy zmienić na DobryCoach.pl?
aby lepiej odpowiadał Twoim potrzebom